آشفتگی ~~~
خطوطِ زندگی تاب می خورد
می پیچد ,
می شکند ,
هموار می رود.
افکار مبهم انسانی که تردید می نوشد
هوس می کارد,
گندم می بیند,
گناه درو می کند.
ممنوعه پشتِ ممنوعه
راه گریزی نیست.
ستاره عاشق است!
ستاره دلتنگ است!
روزگار ما مشوش است!
اینجا مرا نه راه آسمان است
نه رویش ِ زمین.
نه تابِ ایستادن مانده
نه پای رفتن.
کجا؟!
...
به آشفته بازار زندگی سفرت به خیر!
که لحظه به لحظه,
خط خطی ها
ستاره را غرق می کند.
۱۸/۷/۸۵
+ نوشته شده در ۱۳۸۵/۰۷/۱۹ ساعت توسط محبوب
|